กรรมขัย

คำในภาษาไทย

หมายถึง [กำมะไข] (โบ) น. การสิ้นอายุเพราะกรรม เช่น อันว่าอายุสม์ยังมิควรตาย แลมาตายดั่งนั้นชื่อว่ากรรมขัยแล. (ไตรภูมิ). (ส. กรฺม + ป. ขย).

กรรมขัย อ่านว่า

อ่านว่า /กำ-มะ-ไข/

 ภาพประกอบกรรมขัย

 คำในภาษาไทยที่คล้ายกัน