กระแหน่

คำในภาษาไทย

หมายถึง (โบ; กลอน) น. เล่ห์กล, แง่งอน, ท่วงที, เช่น ข้ากระไดกระแหน่ แต่งแง่แผ่ตนท่า. (ลอ).

 ภาพประกอบกระแหน่

 คำในภาษาไทยที่คล้ายกัน