ก้อง
คำในภาษาไทย
หมายถึง ว. ดังมากอย่างเสียงในที่จํากัดเช่นในโบสถ์, ดังไปได้ไกล เช่น เขาตะโกนก้องมาจากที่สูง.
หมายถึง น. บรรณาการ ในคำว่า จิ้มก้อง. (จ.).
คำในภาษาไทย
หมายถึง ว. ดังมากอย่างเสียงในที่จํากัดเช่นในโบสถ์, ดังไปได้ไกล เช่น เขาตะโกนก้องมาจากที่สูง.
หมายถึง น. บรรณาการ ในคำว่า จิ้มก้อง. (จ.).