บัพพาชนียกรรม

คำในภาษาไทย

หมายถึง [บับพาชะนียะกํา] น. กรรมที่สงฆ์ทําแก่ภิกษุที่จะพึงขับไล่, พิธีขับไล่บุคคลที่พึงขับไล่. (ป. ปพฺพาชนียกมฺม).

บัพพาชนียกรรม อ่านว่า

อ่านว่า /บับ-พา-ชะ-นี-ยะ-กำ/

 ภาพประกอบบัพพาชนียกรรม

 คำในภาษาไทยที่คล้ายกัน