พฤทธิ์

คำในภาษาไทย

หมายถึง [พฺรึด] น. ความเจริญ, ความมั่งคั่ง, ความสมบูรณ์, ความอวบ, พฤฒิ ก็ใช้; ในไวยากรณ์หมายถึงเสียงยาวที่สุดของสระต่าง ๆ คือ ในบาลีและสันสกฤตได้แก่ อา เป็นพฤทธิ์ของ อะ เป็นต้น. ก. กระทําสระให้ยาวเช่นนั้น. (ส. วฺฤทฺธิ).

พฤทธิ์ อ่านว่า

อ่านว่า /พฺรึด/

 ภาพประกอบพฤทธิ์

 คำในภาษาไทยที่คล้ายกัน