รังแต่

คำในภาษาไทย

หมายถึง สัน. มีแต่, ล้วนแต่, เป็นที่, (มักใช้ในทางไม่ดี) เช่น รังแต่คนจะนินทา รังแต่เขาจะหัวเราะเยาะ.

 ภาพประกอบรังแต่

 คำในภาษาไทยที่คล้ายกัน