ฤกษ์

คำในภาษาไทย

หมายถึง [เริก] น. เรียกดาวที่มีลักษณะเป็นกลุ่มแก๊สทรงกลมที่สามารถแผ่รังสีออกได้รอบตัวว่า ดาวฤกษ์.

หมายถึง [เริก] น. หมี; ดาวจระเข้, ดาวนพเคราะห์. (ส.).

หมายถึง [เริก] น. คราวหรือเวลาที่กําหนดหรือคาดว่าจะให้ผล เช่น ฤกษ์ดี ฤกษ์ร้าย, มักนิยมใช้ในทางดี เช่นหาฤกษ์แต่งงาน หาฤกษ์ยกเสาเอก. (ส.).

ฤกษ์ อ่านว่า

อ่านว่า /เริก/

 ภาพประกอบฤกษ์

 คำในภาษาไทยที่คล้ายกัน