สะทึน,สะทึ่น

คำในภาษาไทย

หมายถึง (กลอน) ว. ใจผิดปรกติ, ใจเป็นทุกข์, เช่น พระทองผทมตื่นขึ้น สะทึ่นเที้ยรสระอื้น. (ลอ).

 ภาพประกอบสะทึน,สะทึ่น

 คำในภาษาไทยที่คล้ายกัน