เบญจางค,เบญจางค-,เบญจางค์

คำในภาษาไทย

หมายถึง [เบนจางคะ-, เบนจาง] น. อวัยวะทั้ง ๕ คือ หน้าผาก ๑ มือ ๒ เข่า ๒; ส่วนทั้ง ๕ คือ ราก เปลือก ใบ ดอก ผล.

 ภาพประกอบเบญจางค,เบญจางค-,เบญจางค์

 คำในภาษาไทยที่คล้ายกัน