เสวยกรรม

คำในภาษาไทย

หมายถึง (วรรณ) ก. ตาย เช่น หนหลังเกรงแหล่งหล้า พระบาทคิดหนหน้า อยู่เกล้าเสวยกรรมฯ. (ลอ).

 ภาพประกอบเสวยกรรม

 คำในภาษาไทยที่คล้ายกัน