แหยง

คำในภาษาไทย

หมายถึง [แหฺยง] ก. ขยาด, ย่อท้อ, ไม่คิดสู้, เช่น พอเห็นหน้าก็แหยงเสียแล้ว. ว. อาการที่รู้สึกขยาด ย่อท้อหรือไม่คิดสู้, แหยง ๆ ก็ว่า, เช่น รู้สึกแหยง ๆ.

แหยง อ่านว่า

อ่านว่า /แหฺยง/

 ภาพประกอบแหยง

 คำในภาษาไทยที่คล้ายกัน