ไว้เนื้อเชื่อใจ

คำในภาษาไทย

หมายถึง ว. ที่ไว้วางใจได้, ที่เชื่อใจได้, เช่น มีอะไรก็พูดกับเขาเถอะ เขาเป็นคนไว้เนื้อเชื่อใจได้. ก. ไว้วางใจ, เชื่อใจ, เช่น ไว้เนื้อเชื่อใจให้ทำธุระสำคัญ ๆ.

 ภาพประกอบไว้เนื้อเชื่อใจ

 คำในภาษาไทยที่คล้ายกัน