ตัวกรองผลการค้นหา
ปรักปรำ
หมายถึง[ปฺรักปฺรำ] ก. กล่าวโทษหรือให้การใส่ร้ายเกินความเป็นจริง.
ศุลการักษ์
หมายถึง[สุนละการัก] น. เจ้าหน้าที่รักษาศุลกากร.
รักแก้ว
หมายถึงน. น้ำรักผสมสมุกและขี้ผึ้ง เคี่ยวให้งวดจนจับเป็นก้อนเพื่อนำไปปั้นหรือกดลงในแม่พิมพ์ทำเป็นลวดลายต่าง ๆ.
รักข์,รักขา
หมายถึงก. รักษ์, รักษา. (ป.; ส. รกฺษ).
รักขสะ
หมายถึง[-ขะ-] น. รากษส. (ป.; ส. รากฺษส).
รักขิต
หมายถึงก. ระวัง, ดูแล, รักษา, (มักใช้เป็นส่วนท้ายของสมาส) เช่น พุทธรักขิต ญาณรักขิต. (ป.).
รักดป
หมายถึง[-ดบ] น. ปลิง (สัตว์). (ส. รกฺตป; ป. รตฺตป).
รักยม
หมายถึงน. ของขลังอย่างหนึ่ง เป็นรูปตุ๊กตาเด็กเล็ก ๒ ตัว ทำด้วยไม้รักดอกและไม้มะยม เชื่อว่าทำให้เกิดเมตตามหานิยม.
รักษาการณ์
หมายถึงก. เฝ้าดูแลเหตุการณ์ เช่น มีทหารรักษาการณ์อยู่ตลอดเวลา. ว. ที่เฝ้าดูแลเหตุการณ์ เช่น ทหารรักษาการณ์ ยามรักษาการณ์.
รักษาหน้า
หมายถึงก. ระวังไม่ยอมให้ต้องอับอายขายหน้า.
รักสมุก
หมายถึงน. น้ำรักผสมเถ้าถ่านของใบตองแห้งหรือหญ้าคา บดแล้วคลุกเคล้าให้เข้ากัน ใช้ทารองพื้น.
หัวรักหัวใคร่
หมายถึงว. ที่รักมาก เช่น ศิษย์หัวรักหัวใคร่.