ค้นเจอ 348 รายการ

ทุรัถยา

หมายถึง[-รัดถะยา] (แบบ) น. ทางไกล. (พงศ. เลขา).

วิศางค์

หมายถึงน. ๑ ใน ๒๐ ของเฟื้อง. (ส. วีศ + องฺค).

ยถากรรม

หมายถึง[ยะถากำ] ว. ตามบุญตามกรรม, ตามแต่จะเป็นไป. (ส.; ป. ยถากมฺม).

ยุรบาตร

หมายถึง[ยุระบาด] (กลอน) ก. เดิน, ใช้ว่า ยะยุรบาตร ก็มี.

โยคยะ

หมายถึง[โยกคะยะ] ว. สมควร, เหมาะ. (ส. โยคฺย).

ศัสยะ

หมายถึง[สัดสะยะ] น. ข้าวกล้า. (ส.; ป. สสฺส).

ชย,ชย-

หมายถึง[ชะยะ] น. การชนะ. (ป., ส.). (ดู ชัย).

ทักขิไณยบุคคล

หมายถึง[-ไนยะ-] น. บุคคลผู้ควรรับทักษิณา. (ป.).

อัยกี

หมายถึง[ไอยะ-] (ราชา) น. ย่า, ยาย. (ป. อยฺยิกา).

หายนะ

หมายถึง[หายยะนะ] น. ความเสื่อม, ความเสียหาย, ความฉิบหาย. (ป.).

ปริย,ปริย-

หมายถึง[ปฺริยะ-] ว. ที่รัก. (ส. ปฺริย; ป. ปิย).

ปริยวาท

หมายถึง[ปฺริยะวาด] น. คำพูดเป็นที่รัก. (ส.).

 คำในภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ