ฉาย
คำในภาษาไทย
หมายถึง น. เงา, ที่ร่ม; ราชาศัพท์เรียกกระจกส่องหน้าว่า พระฉาย. (ป., ส. ฉายา).
หมายถึง ก. ส่องแสงออกไป; (ปาก) กรายให้เห็น เช่น หล่อนฉายไปฉายมาทั้งวัน.
หมายถึง ก. เกลี่ยให้เสมอ, กระจายให้เสมอ, เช่น ฉายดิน.
คำในภาษาไทย
หมายถึง น. เงา, ที่ร่ม; ราชาศัพท์เรียกกระจกส่องหน้าว่า พระฉาย. (ป., ส. ฉายา).
หมายถึง ก. ส่องแสงออกไป; (ปาก) กรายให้เห็น เช่น หล่อนฉายไปฉายมาทั้งวัน.
หมายถึง ก. เกลี่ยให้เสมอ, กระจายให้เสมอ, เช่น ฉายดิน.