ค้นเจอ 1,090 รายการ

ดึ่ง

หมายถึงก. ดิ่ง, ตรงลงไป.

ฤๅชุตา

หมายถึงน. ความตรง, ความซื่อสัตย์.

เส้นสมมาตร

หมายถึงน. เส้นตรงซึ่งแบ่งรูปใด ๆ ออกเป็น ๒ ส่วนที่มีรูปร่างและขนาดเท่ากันทุกประการ.

เสียแต่,เสียที่

หมายถึงสัน. เสียตรงที่, บกพร่องตรงที่, มีตำหนิตรงที่, เช่น หน้าตาก็สวยดี เสียแต่พูดไม่เพราะ.

แวง

หมายถึงว. ยาว, แถว; เรียกเส้นลองจิจูดว่า เส้นแวง. (ข.).

ขีดเส้นใต้

หมายถึงน. ชื่อหนึ่งของเครื่องหมายสัญประกาศ. (ดู สัญประกาศ).

มุม

หมายถึงน. จุดที่เส้น ๒ เส้นมาบรรจบกัน เช่น เดินชนมุมโต๊ะ, เนื้อที่ตรงด้านยาวกับด้านสกัดมาบรรจบกัน เช่น วางตู้ไว้ที่มุมห้อง, ที่ว่างซึ่งเกิดจากเส้นตรง ๒ เส้น แยกออกจากกัน โดยปลายข้างหนึ่งของแต่ละเส้นอยู่ร่วมจุดเดียวกัน เช่น มุมฉาก มุมแหลม, โดยปริยายหมายถึงสิ่งที่มีลักษณะคล้ายคลึงเช่นนั้น เช่น ถูกต้อนเข้ามุม จนมุม.

ตั้งแง่

หมายถึงก. ทำชั้นเชิง, ไม่ตรงไปตรงมา, คอยหาเรื่องจับผิด.

แทงใจ

หมายถึงก. เก็งใจ. ว. ตรงใจ, ตรงกับความคิด.

จุดศูนย์กลาง

หมายถึง(คณิต) น. จุดที่อยู่ตรงใจกลางของวงกลมหรือวงรี ซึ่งเป็นจุดกึ่งกลางของคอร์ดทุกเส้นที่ผ่านจุดนั้น, จุดรวม.

ลากเส้น

หมายถึงก. ตีเส้น, ขีดเส้น.

เปิดอก

หมายถึงก. บอกความในใจอย่างไม่ปิดบัง, พูดความจริงอย่างตรงไปตรงมาโดยไม่มีลับลมคมใน.

 คำในภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ